HERB SANOKA

W 1339 roku otrzymał Sanok od Jerzego II Trojdenowicza prawo magdeburskie i sądzić można, że w tym samym czasie pojawił się pierwszy znak herbowy miasta. Była nim postać Michała Archanioła, umieszczona na półowalnej tarczy. W wieku XVI herb Sanoka wzbogacił się o nowy element: węża połykającego dziecko. Symbol ten wzięty został z rodowego znaku Sforzów z Mediolanu. Przywiozła go do Polski Bona (1494-1557), druga żona Zygmunta I Starego, matka Zygmunta Augusta. Sanok należał do uposażenia królowej, stąd zapewne obecność tego elementu. Sama tarcza była wówczas podzielona na dwa równe pola. W XVIII wieku, w okresie dążeń do przywrócenia Polsce dawnej świetności, w herbie miasta pojawił się orzeł, a tarcza podzielona została na trzy pola. Spotkać można dwie wersje herbu: z koroną i bez niej. W niezmienionej postaci przetrwał on do naszych czasów.

Podobne wpisy