Kościół i klasztor Franciszkanów

W narożniku rynku – kościół i klasztor Franciszkanów- Franciszkanów sprowadził do Sanoka książę Władysław Opoiczyk w 1377 roku. On też ufundował dla nich kościół i klasztor, lecz poza obwarowaniami miejskimi. Elżbieta, siostra Kazimierza Wielkiego, w obawie przed napadami tatarskimi przeniosła zakonników w obecne miejsce. Pierwotne zabudowania klasztoru i kościoła spłonęły w czasie wielkiego pożaru miasta w 1606 roku, a odbudowane przez Piotra Bala, podkomorzego sanockiego, znów padły pastwą ognia w 1532 roku.

Laser na naczynka Warszawa
http://evimed.com.pl/oferta/laseroterapia/
Zespół lekarzy specjalistów, dla których
liczy się medycyna oparta na faktach.

Budową nowych, murowanych obiektów rozpoczęto w 1640 roku. Laser na naczynka Warszawa. Po kolejnych pożarach w 1676, 1743 i 1872 roku, kościół został przebudowany pod koniec XIX wieku. Jest to obiekt barokowy, stylowo zniekształcony, jednonawowy. Mury zakrystii pochodzą prawdopodobnie z II połowy XIV wieku. Barokowe są ołtarze: główny i boczne. W lewym obraz Matki Boskiej Pocieszenia ze śpiącym Dzieciątkiem, pochodzący z XVII wieku. Legenda utrzymuje, ze został on przywieziony do Polski przez uczestników wyprawy moskiewskiej. W kruchcie kościoła znajduje się późnobarokowe epitafium z czarnego marmuru Ignacego Adama Lewickiego, kasztelana inflanckiego zmarłego w 1788 roku i jego żony Marcianny z Tarnowieckich, zmarłej w 1754 roku. Epitafium ufundował syn zmarłych – Samuei Rogala Lewicki starosta krzeczkowski. Po drugiej stronie kruchty epitafium Amelii z Bralów Mniszchowej, generałowej wielkopolskiej, wykonane z marmuru. Do cennych elementów wyposażenia należą: późnobarokowy krucyfiks w ołtarzu głównym narzędzia liturgiczne i ornaty z XVIII i XIX wieku. W okresie między-wojennym kościół otrzymał polichromię, wykonaną przez znanego malarza sanockiego Władysława Lisowskiego. Pod koniec lat siedemdziesiątych została odnowiona.

Na ścianie dzwonnicy kościelnej umieszczona jest kamienna tablica – pamiątka Unii Lubelskiej, wykonana w 1869 roku. Między kościołem a sąsiednią kamieniczką znajduje się mały, ogrodzony placyk. Stoi tam kopia słynnej rzeźby Thorva!dsena – Chrystus. Do kościoła przylega klasztor, pierwotnie parterowy. Piętro dobudowano w latach 1846-1847. Podwórze klasztorne ogrodzone od zachodu wysokim murem z kamienia łamanego, wzniesionym w XVII wieku. Dookoła budynku klasztornego biegną sklepione krzyżowo krużganki. Na parterze mieszczą się: refektarz, kuchnia, biblioteka, rozmównica i cele. Na piętrze siedem cel i mieszkanie gwardiana. Zachodnia część klasztoru zajęta przez instytucje świeckie.

Podobne wpisy