Wzrost znaczenia kulturalnego Sanoka

Okres panowania Jagiełły zaznaczył się gospodarczym i kulturalnym rozwojem Sanoka. Nastąpił rozkwit rzemiosła, handlu, w mieście odbywały się słynne w całej Małopolsce jarmarki. Zaopatrywano się na nich przede wszystkim w sprowadzane z Węgier bydło i konie. Duże znaczenie miały kontakty handlowe z miastami słowackimi: Humennem, Michalowcarri, a zwłaszcza Bardiowem.

Psycholog online
https://bezproblemowo.com/
Psychoterapia i porady psychologiczne przez Skype.
Psychiatra internetowy bez wychodzenia z domu.

W XV i XVI wieku wzrosło znaczenie kulturalne Sanoka. Miasto to wydało dwóch wielkich humanistów – Grzegorza z Sanoka i Jana Gródka. Grzegorz z Sanoka (1406-1477) studiował na Uniwersytecie Krakowskim w towarzystwie tak znakomitych uczonych jak Jan Długosz i Jakub z Szadka. Następnie został profesorem poezji klasycznej na tej uczelni. Był wychowawcą i nauczycielem synów królewskich. Zaprzyjaźnił się z Filipem Buonaccorsi Callimachem, który dzieje życia polskiego uczonego przedstawił w dziele Vita et mores Gregorii Sanocei. W latach 1440-1450 Ignacy Morawiecki, Karol Zaleski, Kazimierz Lipiński, Albin Świtalski, Tytus Lemer i Ludwik Salo.

Początkowo Towarzystwo nie dysponowało własną salą do ćwiczeń gimnastycznych – za pozwoleniem Rady Szkolnej Krajowej wykorzystywano salę w gimnazjum. W pierwszym roku działania do „Sokoła” należało 43 członków, działała też gimnastyczna szkoła dla dziewcząt, do której uczęszczało 15 uczennic, z zapałem uprawiając gimnastykę.

4 lipca 1890 roku dwaj reprezentanci sanockiego „Sokoła” – Feliks Giela i Stanisław Biega, uczestniczyli w uroczystościach złożenia na Wawelu prochów Adama Mickiewicza. Przedstawiciele Sanoka byli obecni na zlotach słowiańskich w Pradze (1891) i Zagrzebiu (1906), na zlotach polskich we Lwowie i Krakowie. W 1900 roku „Sokół” otrzymał nowy, piękny obiekt, zbudowany wysiłkiem społeczeństwa miasta. Znajdo-wała się w nim czytelnia, biblioteka, sala widowiskowa, a przy budynku zbudowano boiska i kręgielnię. Organizowano wieczornice, spotkania, imprezy patriotyczne, wycieczki krajoznawcze, opiekowano się powstałą w 1911 roku organizacją skautową. Przed wybuchem I wojny światowej „Sokół” liczył ponad 300 członków. Z częścią z nich prowadzone były ćwiczenia wojskowe, przygotowujące do walki narodowowyzwoleńczej. Po wyzwoleniu „Sokół” działał nadal, tyle tylko, że wobec zrealizowania podstawowych celów – wywalczenia niepodległości, skoncentrowano się na krzewieniu kultury, oświaty, sportu.

W czasie pierwszej wojny światowej Sanok, choć nie dotknięty bezpośrednio działaniami bojowymi, znalazł się na trasie przemarszów wojsk austriackich i rosyjskich. Ludność gnębiona była przymusowymi dostawami żywności dla wojska, ucierpiała od panoszących się obcych żołdaków. Jarosław Haszek umieścił kilka epizodów z Przygód dobrego wojaka Szwejka właśnie w Sanoku. Przenieśmy się na chwilę do miasta przeżywającego wojenną gorączkę, a widzianego oczami pisarza.

Podobne wpisy