Ziemia sanocka po pierwszym rozbiorze

W 1772 roku, w wyniku pierwszego rozbioru Polski, ziemia sanocka znalazła się w granicach monarchii austriackiej. Zaborcy zlikwidowali wszystkie polskie urzędy i stworzyli administrację według zasad obowiązujących w całej Austrii. Teren Galicji podzielony został na cyrkuły-w ich liczbie znalazł się także cyrkuł leski, w skład którego wchodziła ziemia sanocka. Ustanowienie siedziby władz w Lesku miało zapewne na celu osłabienie pozycji Sanoka, miasta o dużych tradycjach patriotycznych i kulturalnych. Nie bez znaczenia był także takt, iż w podupadłym grodzie nie było odpowiedniego na ten cel obiektu, a zamek znajdował się w ruinie.

Koniec XVIII wieku przyniósł wreszcie, wyczerpanej wojnami ziemi sanockiej, pokój. Toteż, mimo obcych rządów, widoczne jest pewne ożywienie gospodarcze. Rozwija się rzemiosło, a zwłaszcza kołodziejstwo, bednarstwo, stolarstwo, kamieniarstwo, powstają cegielnie (Mrzygłód, Tyrawa Wołoska, Nowotaniec), młyny i browary (Sanok, Zarszyn, Markowce, Jurowce, Długie, Sanoczek, Rymanów), odlewnie żelaza (Cisną, Rabe, Hamry), huty szkła (Niewistka, Borowica).

Podobne wpisy